Pierwsze zamki pojawiły się w Dolinie Loary jeszcze we wczesnym średniowieczu. Były to kamienne warownie, wzniesione dla obrony przed Normanami. Wkrótce jednak Francja urosła w siłe i zewnętrzne zagrożenie przestało być tak znaczące. Dzięki upowszechnieniu się armat, przed oblężeniem przestały chronić choćby najgrubsze mury. Nowa architektura stawiała zatem przede wszystkim na estetykę, przepych i komfort. Zamki przeistoczyły się w pałace i nie budowano ich już na samotnych wzgórzach, lecz w dolinach, otoczone jeziorami lub ogrodami. Własna rezydencja w Dolinie Loary stanowiła w dawnej Francji swoisty krzyk mody. Zamki budowali w niej królowie i książęta i nawet, gdy dwór przeniósł się z powrotem do Paryża, chętnie wracali do jej pięknych zakątków, która stanowiła doskonałe miejsce odpoczynku od gwaru polityki i miasta. Spora część doliny ucierpiała oczywiście w dobie rewolucji. Zamki były burzone, a dzieła sztuki ginęły w rękach złodziei lub płomieniach. Te jednak które przetrwały, są regularnie odnawiane, a najważniejsze z nich znajdują się pod opieką rządu francuskiego, dzięki czemu możemy odwiedzać otwarte w nich muzea.